دانلود رایگان


مقاله50 بررسي ارتباط عفونت قبلي هليكو باكتر - دانلود رایگان



دانلود رایگان

دانلود رایگان
مقاله50-بررسي ارتباط عفونت قبلي هليكو باكتر پيلوري با بيماري پاركينسون 55صفهرست مندرجات:
فصل اول:مقدمه... ..10
بیان مساله.. ....11
اهداف وفرضیات.... ...12
فصل دوم:بازنگری منابع واطلاعات موجود ...... .14
بیماری پارکینسون ....15
اتیولوژی. .......15
پاتولوژی...... ....16
پاتوژنز... ....17
درمان..... ...19
هلیکو باکتر پیلوری... .....21
مروری بر دیگر مقالات....
نوع مظالعه......... .....25
تعداد نمونه،روش نمونه گیری ومعیارهای انتخاب نمونه... .........26
معیار های پذیرش و عدم پذیرش..... ......27
نوع پژوهش و روش انجام کار... ....28
فصل چهارم :یافته ها.. ..29
فصل پنجم:بحث و نتیجه گیری..... ..39
منابع ........45
ضمایم........ .......53
فهرست جداول ونمودارها و پیوست ها:
الف-نمودارها
نمودار شماره 1)ارتباط عفونت هلیکوباکتر پیلوری (IgG Ab) با بیماری پارکینسون...............................................................................30
نمودار شماره 2)ارتباط استرس با بیماری پارکینسون...........................31
نمودار شماره 3)ارتباط زخم پپتیک با بیماری پارکینسون.........................32
نمودار شماره4)ارتباط سیگار با بیماری پارکینسون.............................33
نمودار شماره5)ارتباط دیابت با بیماری پارکینسون.................................34
نمودار شماره6)ارتباط الکل با بیماری پارکینسون..................................35
نمودار شماره7)ارتباط هیپرلیپیدمی با بیماری پارکینسون..........................36
نمودار شماره8)ارتباط هیپرتانسیون با بیماری پارکینسون.........................37
ب - پیوست ها:
فرم اطلاعاتی طرح..........................................................49


چكيده
مقدمه : پاركينسون بيماريي است كه باعث ايجاد اختلالات حركتي مي گردد. علت اين بيماري كاهش دو پامين و به هم خوردن تعادل بين دو نور و ترانسيمتر (دوپامين و استيل كولين) در سيستم دو پامينرژ يك نيگر و استر ياتال مي باشد. در مطالعات اخير ديده شده كه با درمان عفونت هيلكوباكتر پيلوري جذب لوودو پا بيشتر شده و نتيجه درمان بهتر شده است.
مواد و روشها : اين مطالعه که به روش Case-Control انجام شدازمیان بیماران مراجعه کننده به درمانگاه اعصاب 56 نفرانتخاب شدند.افراد به دو گروه 28 نفري به عنوان گروه مورد (مبتلا به پاركينسون) و شاهد (غير مبتلا به پاركينسون) تقسيم شدند و تست آنتي بادي IgGهلیکوباکترپیلوری در هر دو گروه انجام شد.
يافته ها : ميانگين سن افراد پاركينسون 60 سال و غير پاركينسوني 57 سال بود. در افراد مبتلا 18 نفر (3/64%) آنتي بادي مثبت و 10 نفر (%7/35) آنتي بادي منفي داشتند. در افراد غير مبتلا 15 نفر (%6/53) آنتي بادي مثبت و 13 نفر (4/49%) آنتي بادي منفي داشتند.
نتيجه : در اين مطالعة ارتباطي بين وجود عفونت قبلي هليكو باكتر پيلوري در بيماران پاركينسوني و افراد غير پاركينسوني يافت نشد.p>/05))اما درمان عفونت هلیکوباکتر پیلوری در بیماران پیشنهاد میگردد.
واژگان کلیدی:پارکینسون ،هلیکوباکترپیلوری،آنتی بادی
فصل اول
مقدمه

بيان مسأله:
بيماري پاركینسون يكي از بيماري هايي است كه باعث ايجاد اختلالات حركتي مي گردد. اين بيماري
در تمامي نژادها و با شيوع 2-1نفر در هر هزار نفر رخ مي دهد. شيوع آن با افزايش سن افزوده
مي شود. مشخصات اين بيماري عبارتند از لرزه، هيپوكينزي، رژيدتيه، اختلال در راه رفتن و قامت.
تاكنون اتيولوژي هاي مختلفي براي اين بيماري مطرح شده است كه شايعترين آن نوع ايديو پاتيك
مي باشد. از علل ديگر آن مي توان به انسفاليت لتارژيك پاركينسونيسم ناشي از داروها و سموم و
پاركیسنونيسم همراه با ساير بيماريهاي نرولوژيك را نام برد. در مطالعات اخير بحث هايي در مورد
همراهي عفونت هليكوباكترپيلوري با بيماري پاركینسون مطرح شده است. اين باكتري نوعي باسيل
منحني شكل گرم منفي مي باشد كه متحرك است و نقش اصلي را در زخم پپتيك و سرطان معده دارد.
اين عفونت شايعترين بيماري باكتريال در سراسر جهان است و شيوع آن در نقاط مختلف جهان بسته
به سطح بهداشت جامعه بستگي دارد. در كشورهاي در حال توسعه 80% از جمعيت تا 20 سالگي
آلوده مي شوند كه اين ميزان در آمريكا 30% مي باشد و ميزان آلودگي به هليكوباكترپيلوري در کشور
کره جنوبی 56% گزارش شده است. اين باكتري به مخاط معده و روده آسيب وارد مي كند و باعث
ايجاد زخم مي شود. در مطالعات انجام شده اخير نوعي همراهي عفونت هليكوباكترپيلوري با بيماري
پاركینسون مشاهده شده و ديده شده كه با درمان اين نوع عفونت در اين بيماران جذب لوودوپا بهتر
صورت گرفته و نتايج درمان بهتري حاصل شده است.
همچنين يكي از درمانهاي اصلي كه براي بيماران پاركینسون وجود دارد لوودوپا مي باشد كه در
بيمارن داراي زخم پپتيك بايد با احتياط مصرف شود. با توجه به اين موضوع كه كشور ما از جمله
جوامعي است كه عفونت هليكوباكترپيلوري داراي شيوع بالايي مي باشد و همچنين اكثر افراد مبتلايان
به پاركینسون داراي سن بالا هستند و شيوع پاركینسون در آنها بالاتر مي باشد اين طرح با هدف
برررسي ارتباط قبلي عفونت هليكوباكترپيلوري با بيماري پاركینسون در بيمارستان بعثت در سال
87-1386 صورت پذيرفت.
اهداف پژوهش
هدف كلي طرح
ارتباط عفونت قبلي هليكوباكترپیلوري با بيماري پاركینسون در بيماران مراجعه كننده به بيمارستان
بعثت در سال 87-1386
هدف اختصاصي طرح:
بررسي فراواني عفونت هليكوباكترپیلوري در بيماران پاركينسوني
اهداف فرعي طرح:
1- بررسي ارتباط بیماری پارکینسون با جنس بيمار
2- بررسي ارتباط استرس كاري با بیماری پارکینسون
3- بررسي ارتباط الكل و سيگار با بیماری پارکینسون
4- بررسي ارتباط ديابت، هيپرتانسيون، هيپرلپيپدمي با بیماری پارکینسون
سؤالات پژوهش
1- آيا بين عفونت قبلي هليكوباكترپيلوري با بيمارن پاركینسوني ارتباطي وجود دارد؟
2- فراواني مصرف الكل و سيگار در بیمارن پارکینسونی چقدر است؟
3- فراوني استرس در بیماران پارکینسونی چقدر است؟
4- -فراواني بیماری پارکینسون بسته به جنس بیمار چقدر است؟
5- فراواني ديابت، هيپرليپيدمي و هيپرتانسيون در بیماران پارکینسونی چقدر است؟
فرضيات:
هيچ رابطه اي بين وجود عفونت هليكوباكترپیلوري و بيماران پاركینسوني وجود ندارد.
بين وجود عفونت هليکوباكترپیلوري و بيماري پاركینسون رابطه مستقيم وجود دارد.
فصل دوم
بازنگری منابع واطلاعات موجود
بیماری پارکینسون
اتيولوژي:
الف) ايدویوپاتيك: شايعترين نوع پاركینسونيسم علت مشخصي ندارد. اين نوع ايديوپاتيك بيماري
پاركینسون یا فلج آژيتان ناميده مي شود.
ب)انسفاليت لتارژيك: در نيمه نخست قرن بيستم پاركینسونيسم اغلب به دنبال انسفاليت ون اكونومو
ايجاد مي گشت. از آنجايي كه اين عفونت ديگر مشاهده نمي شود موارد پاركینسونيسم به دنبال انسفاليت
به صورت فزاينده اي نادرگشته است.
پ) پاركینسونیسم دارويي يا ناشي از سموم:
1) داروها: بسياري از داروها مانند فنوتيازين ها، بوتيروفنون ها، متوكلوپراميد، رزرپين و
تترابنازين ممكن است سبب سندرم پاركینسونيسمي برگشت پذير شوند.
2) مواد سمي: سمومي مانند غبار منگنز يادي سولفيد كربن ممكن است سبب پاركینسونيسم
شوند. پاركینسونيسم از عوارض مسموميت شديد با مونواكسيد كربن يا استنشاق غبار ناشي از
جوشكاري است. بررسي هاي آزمايشگاهي نشان داده كه قرار گرفتن در معرض حشره كشها نيز سبب
بروز پاركینسونيسم مي شود.
3)MPTP (1-متيل -4فنيل- او 2و 5و 6 تتراهيدروپيريدين) نوعي پارکینسونيسم دارويي در
بيمارني كه تركيبي مشابه مپريدين به نام MPTP ساخته و مصرف نموده اند گزارش شده است. اين
ماده به تركيبي سمي متابوليزه مي شود كه منحصراً نورونهاي حاوي دوپامين ماده سياه و نورونهاي
آدرنرژيك لوكوس سرلئوس را تخريب ساخته، سبب پاركینسونيسم شديد در انسانها مي شود. ايجاد
تغييرات نوروشيميايي، پاتولوژيك و مشخصه هاي باليني بيماري پاركینسون توسط اين ماده امكان
ايجاد بيماري ايديوژپاتيك توسط نوعي سم محيطي را مطرح ساخته است. پاركینسونيسم ناشي MPTP
ممكن است نمونه اي را فراهم سازد كه در توليد دارهاي جديد جهت درمان اين بيماري مورد استفاده
قرار گيرد.
ت)پاركنسيونيسم به همراه ديگر اختلالات نورولوژيك
ث) پاركینسونيسم ارثي: پاركینسونيسم به ندرت ارثي است. بيماري در برخي موارد با توارث
اتوزومال غالب ناشي از موتاسيون در ژن a- سينولكئین(21q4) است. موتاسيون در ژن
پاركين(6q25.2q27) عامل عمده پاركینسون ارثي با شروع زودرس و توارث اتوزومال مغلوب و
نيز بيماري پاركینسون تك گير با شروع در جواني است انواع مختلفي از جابه جايي اكزونها و
موتاسيونهاي نقطه اي در اين بيماران يافت شده است.
پاتولوژي:
در پاركینسونيسم ايديوپاتيك بررسي پاتولوژيك نشان دهنده از بين رفتن سلولهاي پيگمانته در ماده
سياه و ديگر مراكز ساقه مغز، از بين رفتن سلولهاي گلوبوس پاليدوس و پوتامن و وجود گرانولهاي
انكلوزيوني داخل نوروني ائوزينوفيلي (اجسام لوي) حاوي پروتئين
a- سينوكلئين در هسته هاي قاعده اي، ساقه مغز و نخاع و گانگليون هاي سمپاتيك است. اين اجسام
انكلوزيوني در موارد پاركینسونيسم به دنبال انسفاليت مشاهده نمي شوند. در مقابل دژنراسيون
غيراختصاصي نورو فيبريلر در برخي ساختمانهاي ديانسفال و نيز تغييرات ماده سياه مشاهده
مي شود.
پاتوژنز:
دوپامين و استيل كولين در كورپوس استرياتوم موجود بوده به عنوان واسطه هاي شيميايي عمل
مي كنند. چنين به نظر مي رسد كه در پاركینسونيسم ايديوپاتيك به علت كاهش دوپامين در سيستم ترشح
كننده دوپامين نيگرواسترياتال تعادل طبيعي بين اين دو واسطه شيميايي كه داراي اعمال متضاد هستند
مختل مي شود. واسطه هاي شيميايي ديگر مانند نوراپي نفرين نيز در مغز مبتلايان به پاركینسونيسم
كاهش مي يابند اما اهميت باليني اين كاهش مشخص نيست. به هم خوردن تعادل مهاري و تحريكي در
درون هسته هاي قاعده اي و ارتباط مستقيم و غيرمستقيم آن عامل بروز اختلالات حركتي مبتلايان به
پاركینسونيسم دانسته شده است.
الف) لرزه: لرزه پاركینسونيسم با فركانس 4 تا 6 هرتز مشخصاً در حالت استراحت بارزتر است.
لرزه در نتيجه فشارهاي عاطفي تشديد شده و اغلب در حين فعاليت اداري كاهش مي يابد. لرزه معمولاً
از دست يا پا شروع مي شود و به شكل اكستانسيون- فلكسيون منظم انگشتان يا دست يا پا و با
پروناسيون- سوپيناسيون منظم ساعد بروز مي نمايد. لرزه در بسياري موارد صورت رادر ناحيه دهان
گرفتار مي سازد. لرزه در نهايت هرچهار اندام رادرگير خواهد ساخت اما محدود ماندن لرزه در يك
يا دو اندام يك سمت بدن براي ماهها تا سالها پيش از منتشر شدن شايع است. در برخي بيماران لرزه
هيچگاه علامت بارزي نخواهد داشت.
ب) رژيديته: رژيدیته يا افزايش تون- يعني افزايش مقاومت در مقابل حركات غيرفعال- از
مشخصات باليني پارکینسونيسم است. اختلال تون عامل وضعيت خميده بسياري از مبتلايان به
پاركینسونيسم مي باشد. مقاومت مشخصاً در تمام طول حركت در يك مفصل خاص ثابت باقي می ماند
و عضلات آگونيست و آنتاگونيست به يك ميزان درگير مي شوند كه اين امر برخلاف اسپاسيته است
كه در آن افزايش تون در شروع حركات حداكثر بوده (پديده چاقوي ضامن دار) در برخي عضلات
بيش از عضلات ديگر مي باشد. رژيديته ناشي از پاكینسونيسم در برخي موارد به سبب انقطاع هايي
چرخ دهنده مانند در حركات غير فعال با عنوان رژيد يته چرخ دهنده اي توصيف مي شود كه علت آن
تا حدودي ناشي از وجود لرزه است.
پ) هيپوكينزي: ناتوان كنند ه ترين تظاهر بيماري هيپوكينزي است (كه گاه برادي كينزي يا آكينزي
نيز خوانده مي شود.) است كه در آن حركات ارادي آهسته شده، حركات خودكار مانند نوسان دست ها
هنگام راه رفتن كاهش مي يابد. صورت بيمار نسبتاً بدون حركت است (صورت ماسك مانند)،
شيارهاي پلك گشاد شده و پلك زدن كاهش مي يابد و حالت صورت ثابت باقي مي ماند، لبخند به آرامي
ايجاد مي شود و به آرامي از بين مي رود. بلندي صدا كاهش مي يابد (هيپوفوني) و تنظيم آن دچار
اختلال مي شود. حركات ظريف يا حركات متناوب سريع مختل مي شوند اما قدرت در صورتي كه
بيمار وقت كافي داده شود كاهش نيافته است، دست خط ريز، لرزان و ناخوانا مي شود.
ت) راه رفتن و قامت غيرطبيعي: بلند شدن از تخت يا مبل مختل مي شود و بيمار هنگام ايستادن
قامتي خميده دارد. شروع راه رفتن مشكل است به طوري كه بيمار در حال درجا راه رفتن و پيش از
امكان حركت به جلو بيشتر و بيشتر به جلو خم مي شود. راه رفتن با قدم هاي كوچك و با كشيدن پاها
صورت مي گيرد و نوسان طبيعي دست ها به هنگام راه رفتن وجود ندارد. دور زدن نامتعادل است و
ايستادن نيز ممكن است مشكل باشد. در موارد پيشرفته بيمار جهت جلوگيري از افتادن مرتباً به
سرعت راه رفتن خود مي افزايد زيرا در نتيجه قامت غير طبيعي مركز ثقل تغيير يافته است.
ث) ديگر تظاهرات باليني: بلفار و كلونوس خفيف (لرزش پلك هاي بسته) شايع است و در مواردي
بلفار و اسپاسم (بسته شدن غيرارادي پلك ها) مشاهده مي شود. آب دهان بيمار احتمالاً به علت اختلال
بلع ممكن است سرازير شود. مشخصاً تغييري در رفلكس هاي وتري مشاهده نمي شود و پاسخ كف
پايي فلكسور است. زدن ضربات متوالي به ريشه بيني (دو ضربه در ثانيه) سبب پلك زدن مداوم
بيمار مي شود (نشانه ميرسون). حال آنكه در افراد طبيعي پلك زدن پس از چند ضربه متوقف
مي شود. اختلال شناختي ممكن است رخ دهد اما معمولاً خفيف و ديررس مي باشد. افسردگي و
توهمات بينايي شايع است.
درمان: پاركینسونيسم در مراحل اوليه به درمان دارويي نيازي ندارد اما ماهيت بيماري و نيز
در دسترس بودن درمان طبي در صورت تشديد علائم بايد براي بيمار توضيح داده شود و بيمار بايد
تشويق به ارائه فعاليت شود. درمان در صورت لزوم جهت برقرار ساختن تعادل دوپامين- استيل
كولين در استرياتوم توسط مهار اثرات استيل كولين با داروهاي آنتي كولنيرژيك يا تقويت اثرات
دوپامين صورت مي گيرد.
الف)دارهاي آنتي كولینرژيك: داروهاي آنتي كولینرژيك موسكاريني در درمان لرزه و
رژيديته موثرتر از هيپوكينزي هستند اما به طور كلي تأثير كمتر از داروهاي تقويت كننده دوپامين
دارند. از ميان شايعترين داروهاي مصرفي تري هگزي فنيديل و بنزوتروپين را مي توان نام برد.
ب) آمانتادين: از آمانتادين جهت درمان پاركینسونيسم خفيف به تنهايي يا به همراه يك داروي آنتي
كولينرژيك مي توان استفاده كرد. اين دارو باعث بهبود تمام تظاهرات پاركینسونيسم مي شود.
پ) لودودوپا: لودوپا در بدن به دوپامين تبديل مي شود. تمامي علايم پاركینسون را بهبود مي بخشد
و برخلاف داروهاي آنتي كولينرژيك به خصوص در درمان هيپوكينزي مؤثر است.مصرف لوودوپا
در مبتلايان به گلوكوم زاويه بسته ويا بيماريهاي سايكوتيك ممنوع است. همچنين مصرف آن در
مبتلايان به زخم پپتيك و يا ملانوم بدخيم بايد با احتياط صورت گيرد.
ت) آگونيست هاي دوپامين: آگونيست هاي قديمي دوپامين از مشتقات ارگوت هستند. برموكريپتين
گيرنده هاي D2 دوپامين را تحريك مي سازد اثرات اين دارو در بهبود علايم پاركینسون احتمالاً اندكي
كمتر از لوودوپا مي باشد اما به ميزان كمتري باعث ديس كينزي مي شود.
ج) سلجلين:مهاركننده مونوآمين اكسيد از نوع B است و به همين جهت تخريب دوپامين را مهار مي
سازد.
چ) جراحي: درمان جراحي پاركینسونيسم به وسيله
تالا موتومي يا پاليدوتومي در بيماراني كه به درمانهاي دارويي پاسخ نمي دهند يا دچار عوارض
غيرقابل تحمل دارويي شده اند اغلب مفيد است. درمان جراحي در مواردي در بيماران نسبتاً جوان كه
عمدتا ً دچار لرزه و رژيديته يك طرفه هستند و به درمانهاي دارويي پاسخ نداده اند مفيد است.
ح) تحريك عمقي مغز: تحريك الكتريكي تالاموس با فركانس بالا در بهبود لرزه پاركینسون مفيد
است، اين روش در درمان تمايم عوارض پاركینسونيسم مفيد است.
هليكوباكترپیلوري:
هليكوباكترپیلوري ارگانيسم مارپيچي S شكل و يا به صورت باسيل هاي منحني شكل گرم منفي
به عرض mm1-3/0 و طول mm5/7- 5/1 مي باشد. اين باكتري به علت دارا بودن فلاژل هاي
غلاف دار منفرد و يا چند تايي و تك قطبي، دو قطبي متحرك مي باشند. هليكوباكترها در 25 درجه
سانتيگراد نمي توانند رشد كنند. هليكوباكترها دو دسته اند: آنهايي كه در مخاط معده انسان و حيوان
كلني ايجاد مي كنند و دسته دوم آنهايي هستند كه در روده ايجاد كلني مي كنند. گونه معدي اوره آز
فراوان توليد مي كند. هليكوباكتر نقش اصلي را در بيماري زايي زخم پپتيك و سرطان معده ايفا مي
كند. اين عفونت شايعترين بيماري باكتريال معده اي روده اي در سراسر جهان است. اين عفونت در
95% از بيماران مبتلا به زخم دوازدهه و در 80-70% از بيماران مبتلا به زخم معده زيادي به
سطح بهداشت جامعه بستگي دارد. در كشورهاي در حال توسعه 80% از جمعيت تا 20 سالگي آلوده
مي شوند كه اين ميزان در آمريكا 30% مي باشد و در كشور كره جنوبي ميزان آلودگي به
هليكوباكترپيلوري 56% گزارش شده است. عفونت هليكوباكترپيلوري باعث آسيب مشخصي در
فيزيولوژي معده مي شود سوشهاي متحرك و اوره آز مثبت هليكوباكتر پیلوري با مكانيسم هاي متعددي
شامل مهار موقتي ترشح اسيد از سلولهاي پريتال (كه احتمالاً با ترشح تتراد كانوئيك اسيد صورت
مي گيرد.) قادر به ايجاد كلوني در معده هستند كه به دنبال آن گاستريت ايجاد مي شود. سوشهاي
هليكوباكترپیلوري كه توليدكننده سم VAC A و CagA مي باشند گاستريتهاي مزمن و شديد و گاستريت
آتروفيك ايجاد مي كند. اخيراً در مطالعات صورت گرفته ديده شده است كه با درمان و ريشه كني
هليكوباكترپیلوري روند درمان بيماران پاركینسوني به ميزان قابل توجهي بهتر شده است كه علت آن
را جذب بهتر L-DoPA مي دانند. باتوجه به اين موضوع و اين كه كشور ما از جمله جوامعي مي
باشد كه شيوع هليكوباكترپیلوري در آن نسبتاً بالا مي باشد اين طرح با هدف بررسي ارتباط قبلي
عفونت هليكوباكترپیلوري با بيماري پاركینسون در افراد مراجعه كننده به بيمارستان بعثت در سال
87-1386 صورت گرفت.
مروري بر ديگر مقالات
مطالعه اي كه در سال 2008 توسط دكتر Yong leewon و همكارانش در دپارتمان نورولوژي
شهر سئول در مورد عفونت هليكوباكترپیلوري و اختلالات حركتي در بيمارن پاركینسون بر روي
65 بيمار انجام دادند به طور معني داري بعد از 9 هفته درمان آنتي بيوتيك و ريشه كني عفونت
هليكوباكترپيلوري جذب L.DoPA و پاسخ درماني بهتر شده بود.
در مطالعه ديگر كه دكتر Hernandez Daniel E و همكارانش در مورد افزايش رسپتور دوپامين
در بيماران مبتلا به زخم پپتيك انجام دادند ديده شد كه دوپامين در زخم هاي گوارشي نقش دارد.
مطالعه اي كه در سال 2005 توسط Bjarnason T و همكارانش در مورد نقش عفونت مزمن
هليكوباكترپیلوري اتیولوژي در بيماري پاركینسون انجام دادند ارتباط معني داري بين عفونت
هليكوباكتر و بيماري پاركینسون يافت نشد.
مطالعه اي در سال 2008 توسط Dr. Richard Mxyeua و همكارانش در مورد سيگار و بيمار
پاركینسون انجام دادند نتيجه به اين صورت بود كه در افراد مبتلا به پاركینسون 43% سيگاري و در
افراد غير مبتلا 37% سيگاري بودند. مطالعه اي كه simon . K.C و همكارانش در مورد
هيپرتانسيون ، هيپركلسترومي و ديابت و ريسك بيماري پاركینسون انجام دادند اين نتيجه حاصل شد
كه ارتباط معني داري بين هيپرتانسيون ،هيپركلسترومي، و ديابت ، وجود نداشت.
فصل سوم
مواد و روشها


نوع مطالعه:
در اين طرح که به روش (Case- control)انجام گرفت ، 56 نفر انتخاب شدند، در اين مطالعه افراد
در دو گروه 28 نفري به عنوان گروه نمونه و شاهد تقسيم شدند. بررسي با انجام تست آنتي بادي
برضد هليكوباكترپيلوري (IgG Ab) انجام شد.
جامعه هدف: بيماران مبتلا به پاركينسون
جامعه مورد مطالعه: بيماران مراجعه كننده به درمانگاه اعصاب بيمارستان بعثت.
متغيرهاي تحقيق:
سن: زمنيه اي، فاصله اي
جنس: زمينه اي، اسمي
سابقه ابتلا به انسفاليت: مخدوشگر، اسمي
هيپرتانسيون: زمينه اي، اسمي
سيگار: زمينه اي، اسمي
ديابت: زمينه اي اسمي
هيپرليپيدمي: زمينه اي اسمي
استرس: زمينه اي، اسمي
مصرف دارو: مخدوشگر، اسمي
ترمور: وابسته، اسمي
هيپوكينزي: وابسته، اسمي
رژيديتي: وابسته، اسمي
اختلال تعادل: وابسته، اسمي
تست آنتي بادي بر ضد هليكوباكترپيلوري: مستقل: اسمي
تعداد نمونه، روش نمونه گيري و معيارهاي انتخاب نمونه:
براي اين طرح 56 نفر انتخاب شدند. در اين مطالعه افراد به دوگروه 28 نفري به عنوان گروه نمونه
(مبتلا به پاركينسون) و گروه كنترل (غيرمبتلا به پاركينسون) تقسيم شدند. از بين بيماران حائز
شرايط ورود به مطالعه (شرايط inclusion ر ادارا و شرايط Exclusion را نداشته باشند) به
صورت داوطلب انتخاب شدند و نمونه گيري به صورت تصادفي ساده براساس يك فرم جمع آوري
اطلاعات انجام شد. در هر دو گروه اين افراد تست آنتي بادي برضد هليكوباكترپیلوري (IgG Ab)
انجام شد و نتايج براساس مطالعات آماري آناليز گرديد. به افراد تحت مطالعه در ابتداي ورود به
مطالعه پرسشنامه اي داده شد تا اطلاعات فردي مربوط به مطالعه از افراد گرفته شود.
معيارهاي ورود (Inclusion)
بيماراني كه داراي معيارهاي تشخيصي كلنيكي و پاراكلنيكي بيماري پاركيینون شامل هيپوكينزي،
ترمور، رژيديتي، اختلال تعادل و علامت ميرسون بودند وارد مطالعه شدند.
معيارهاي خروج (Exclusion)
1- عدم تمايل افراد تحت مطالعه به ادامه حضور در مطالعه
2- استفاده از داروهايي كه علايم اين بيماري را تقليد مي كنند نظير (متوكلوپراميد، فنوتيازين و رزرپين و...
3 - سابقه ابتلا به انسفاليت لتارژيك به علت تشابه به علايم با بيماري پاركینسون
ابزار به كار گرفته شده:
داده ها پس از جمع آوري با استفاده از نرم افزار آماري( SPss( v.16 و تست آماري كاي-دو آناليز
گرديد.
روش هاي تجزيه و تحليل داده ها:
ميانگين داده هاي كمي نظير سن و فراواني داده هاي كيفي نظير جنس، هيپرتانسيون، IgG Ab
، سيگار، ديابت، استرس، هيپرليپيدمي، محاسبه شدند. مقايسه متغيرهاي كيفي بين دو گروه كاي- دو و
مقايسه ميانگين داده هاي كمي بين دو گروه توسط t-test محاسبه گرديدند.


ملاحظات اخلاقي:
1- قبل از انجام كار به بيماران توضيحات لازم در مورد شركت در يك طرح تحقيقاتي داده شد و رضايت نامه دريافت شد.
2 - در اين مطالعه هيچ نوع مداخله دارويي نداشتيم و تنها تست سرولوژي از افراد گرفته شد.
3 - كليه اطلاعات افراد خصوصي تلقي شده و به هيچ وجه در اختيار هيچ مرجع حقيقي يا حقوقي قرار نگرفت.
نوع پژوهش و روش انجام كار:
در این مطالعه كه به روش (case- control) انجام شد 56 نفر انتخاب شدند. افراد به دو گروه 28
نفردي كه يك گروه به عنوان نمونه (مبتلا به بيماري پاركینسون) تقسيم شدند. به هر دو گروه اين
افراد در ابتدا ورود به مطالعه توضيحات لازم داده شد و پرسشنامه اي در اختيار آنها گذاشته شد تا
اطلاعات فردي خود را در آن وارد كنند. پس از انجام اين كار تست آنتي بادي برعليه
هليكوباكترپیلوري از بيماران گرفته شد و نتيجه آنها در پرسشنامه ها ثبت گرديد. پس از تكميل
پرسشنامه ها اطلاعات موجود با استفاده از نرم افزار آماري (Spss v.16) با تست آماري كاي- دو
آناليز گرديد.


دریافت فایل
جهت کپی مطلب از ctrl+A استفاده نمایید نماید





مقاله


پاورپوینت


فایل فلش


کارآموزی


گزارش تخصصی


اقدام پژوهی


درس پژوهی


جزوه


خلاصه


آزمون مدل مفهومی ارتباط علی مقاصد مصرف تماشاچیان

تحقیق درباره مقاله دريچه هاي مصنوعي قلب و

مد ها و رنگ ها در فتوشاپ

طرح توجیهی تولید ابزار های سایشی و برشی با پوشش

مقاله تجزیه ایران در رویارویی با بافتهای با ارزش

تحقیق درباره تاريخچه پيدايش كونگ فوتوا

مقاله درمورد استرس و اضطراب در ورزش

پروژ های معماری

تحقیق درباره اصول برنامه ريزي و ساخت مجتمع هاي

تحقیق درباره اصول برنامه ريزي و ساخت مجتمع هاي